| +++ BLOG
2004 +++
:: Vrijdag, 24 december, Hans -
Ah, nog net op tijd voor de Kerst! In deze tijd van tot
vervelens toe terugblikken dragen we immers graag ons steentje bij
;-)
Een wat moeizaam jaar, 2004. Een jaar waarin we opnieuw veel te weinig tijd
voor de band hadden, en vaak gedwongen waren deze tijd in andere
(vaak belangrijkere, maar ook minder leuke) zaken te steken. Maar ook een
jaar waarin we -eindelijk- voor het eerst in 12 jaar nieuwe opnames wisten
bij elkaar te... nou ja, zeg maar blunderen. Opnames waarop we
desondanks heel trots zijn en waarop we, hoewel hij maar 2 echt nieuwe
nummers bevatte, heel veel positieve reacties hebben gekregen, meer dan
we hadden durven hopen. Van de schrijvende pers, maar, veel belangrijker
eigenlijk, vooral van al degenen die bereid waren er geld voor te betalen.
Kortom; we hebben dit jaar heel veel waardering gekregen en dat voelt
bijzonder goed, kan ik u zeggen...
Een jaar ook waarin we helaas maar drie optredens deden. Geloof ons; we
hadden er graag meer willen doen, maar we hadden er simpelweg geen tijd
voor. Zelfs het oefenen is er dit jaar grotendeels bij ingeschoten.
Nou ja, het ziet er naar uit dat 2005 beter zal worden, wat dat betreft. Het
lijkt erop dat we allevier beduidend meer tijd voor de band zullen hebben,
en aangezien we met de cd nogal wat aandacht gegeneereerd hebben, zullen we
wellicht ook wat vaker kunnen gaan spelen. We gaan daarvoor in ieder geval
heel hard ons best doen. Tot nu toe ziet het er goed uit.
Ja, dan natuurlijk nog de even traditionele als onvermijdelijke
bedanklijst. Aan al diegenen die ons dit jaar met woord en/of daad
hebben bijgestaan en door soms behoorlijk moeilijke tijden hebben geholpen.
Peter de Bock, Paul Hartland, Jean Paul Verdonck,
Patrick Goedegebuur, Marco Bronsema, Peter de Vries, Henk Kikkert, Jurrie
Teeuwen, Peter den Haan, Erik Prins, Coen Ewalt, Artur Chachlowski, Horst
Vonberg, Rob Hanemaayer en natuurlijk onze families en naasten die het
wederom een jaar met ons en onze muzikale uitspattingen hebben weten uit te
houden. Bedankt!
(Het gevaar van dit soort lijstjes is, dat ik ongetwijfeld weer vergeet om
mensen te noemen die wel genoemd zouden moeten worden. Als dat het
geval is, dan bij deze mijn excuses...)
Okay, dan rest me alleen nog iedereen hierboven
genoemd en natuurlijk alle bezoekers van deze site (en dat waren er gelukkig
weer heel erg veel) een prettige kerst en een heel goed nieuwjaar te wensen.
Zie jullie in 2005!
Cheers!
+ + + + + +
:: Woensdag, 15 december, Hans
- Tamelijk
rustig weekje op muzikaal gebied. Vorige week moest ik de oefening weer eens
afblazen vanwege gastronomische verplichtingen (don't ask!) van mijn
charmante wederhelft, maar het lijkt er op dat we vanavond weer eens met
Signs aan de slag gaan. Dat betekent niet dat we niet met de band bezig zijn
geweest trouwens, we hebben vorige week veel gemaild (zie hieronder) en
opnieuw wat cd's ter promotie opgestuurd (Engeland en België, deze keer).
En afgelopen vrijdag zijn Ron en ik een kijkje (en een flink aantal
biertjes) wezen nemen bij de band van 'onze' fotograaf en geluidsman Peter
de Bock, Sweet Port
Blues. Die presenteerden die avond vol trots hun DVD en speelden een
aantal sets vol met onvervalste traditionele folkmuziek. Heel wat
anders dan Signs, inderdaad, maar erg gezellig. Ben nog steeds
herstellende.
Verder, omdat één van mijn katten deze week zo vriendelijk was om
eens flink over mijn tas met randapparatuur te zeiken, kreeg ik de
uitgelezen kans om al mijn snoeren, snaren, effect- en stemapparaten en
microfoon eens een grondige schoonmaakbeurt te geven. Leuk werkje. Anderhalf
uur mee bezig geweest. Het gevolg is wel dat alles weer glanst en blinkt,
alleen de geur heb ik er nog niet helemaal uit. Met dank dus aan mijn kat
Scooby S. (Scoob voor intimi), maar hij is nooit een fan van onze
muziek geweest.
Kwestie van smaak, zegt ie.
Ach, het leven van een rockmuzikant gaat niet over rozen, zo blijkt maar
weer eens ;-)
Anyway, we hebben ook goed nieuws. Het eestre optreden van 2005 staat
inmiddels vast. En voor de verandering nu eens niet in onze thuisstad Den
Helder, maar in Reeuwijk (in de buurt van Gouda). Samen met de bands
Aeolus en
Profound zullen we op 2 april
een optreden doen in jongerencentrum
Loose End. Het gaat dus om een
zogeheten
package deal: Voor de prijs van één kaartje krijg je drie bands te
zien en te horen.
En niet de minste ook, trouwens. Zowel Aeolus als Profound
spelen een stevig potje Progressieve Rock(metal) en, gezien het niveau van
deze twee bands, zullen we die avond hard ons best moeten doen. Maar ik denk
dat, hoewel drie totaal verschillende bands, we elkaar uitstekend aanvullen
en de fans een heel interessant avondje nederlandse Prog voor kunnen zetten.
Als ik het goed heb begrepen, krijgen we een gelimiteerd aantal kaarten
opgestuurt, dus als je wilt komen kijken kun je ze ook bij ons bestellen.
Later meer daarover.
Wij hebben er in ieder geval nu al heel veel zin in en het lijkt er zelfs op
dat we zelfs meer optredens gezamelijk zullen gaan doen. We houden jullie
daarvan uiteraard op de hoogte.
+ + + + + + +
:: Zaterdag, 4 december, Marcel
-
Als oudgediende bij het Scheepsbandconcours (al
een keer of 8, denk ik) wist ik natuurlijk al lang hoe gezellig dit feest
kan zijn. Omdat we jammer genoeg met de gelegenheidsband van mijn werk dit
jaar niet mee konden doen had ik het snode plan opgevat om SIGNS te
infiltreren.

Ja, kom op zeg, een avondje lachen en een beetje dronken worden aan
mij voorbij laten gaan? Ik DACHT het niet. En, eerlijk is eerlijk, de
organisator – Teun van Breda – kent mij dus
inmiddels wel een beetje (tegen wil en dank?)...
Het bleek uiteindelijk toch nog ietwat spannend te worden, omdat we niet
wisten of ons aller Bertje wel op tijd terug zou
zijn om in ieder geval één keer te oefenen. We kregen twee weken voor de
bewuste avond het bevrijdende
mailtje van Teun en
toen was het aftellen. Op woensdag had Bert nog een beetje
Australian jetlag in het lijf en zette een
aantal malen ietwat “laidback” in. Ik weet
alleen niet wat ons excuus kan zijn voor de fouten die wij maakten. Gelukkig
was daar op het SBC (marine DUS afkortingen, DUS staat voor Doorgaans
Uiterst Stupide) weinig van te merken.
Ron en ik hadden de eer om met het gelegenheidsbandje “Eager
Beaver” de avond te openen, konden we alvast een
beetje warmdraaien. Het is sowieso altijd lastig
om te openen, maar we hadden leuke nummers die redelijk aansloegen. Was het
volgens onszelf niet van een daverend hoog niveau, gelachen hebben we wel.
Misschien dat we volgend jaar onze inzet gaan verdubbelen en TWEE keer
oefenen, WHOEHA!
Serieus, aan de heren musici binnen Eager
Beaver hoeft het niet te liggen en wat mij
betreft volgend jaar weer als Billy-Bob,
Bob-Billy, Brad,
Burny-Baby en Buddy Beaver.
Yuk yuk.
Hierna was het tijd voor Signs om even wat moed
in te drinken, maar ook weer niet zoveel dat we te zat waren om wat te doen,
want Duty calls. Die
moed hadden we echt nodig, want we realiseerden onszelf
24 uur van te voren dat op ieder scheepsbandconcours
een speciale act met over het algemeen ZEER appetijtelijke jongedames de hit
van de avond was. Dit jaar waren WIJ dus de
lekkere w…. DAMN!!!!
De nachtmerrie van iedere band in
vogelvlucht:
Meer dan tweeduizend mensen, waarvan het overgrote deel van de mannelijke
kunne.
Mannen soms LAAAAAAAANG van huis, waarbij
de Playboy, Penthouse en Chick (geweldige diepte-interviews trouwens) de
enige afleiding is. Daarom dus een extreem hoog
Testeron-niveau.
En dan staan er op
zo’n lang verwachte avond vier lelijke kerels (okee,
drie dan, proest!!!) zich in het zweet te werken. Get
the picture???
Ergo: We’re F.cked!!!
Dat was dus nog even flink brainstormen:
Benen scheren, überhaupt scheren, kippengaas
spannen, hoge hakken aan, Hans vooraan op het podium en wij drie meter
daarachter, Kelly bellen. Je ziet, genoeg
redenen om nerveus te zijn.
Enfin, een paar aperitiefjes later hadden
we er al echt zin in. Normaal gesproken hou ik er
niet zo van om te snoeven, maar TJESUS wat ging het lekker. Alles liep zoals
het hoorde, en dat was ook aan de reacties te merken. Was het na de opener
Phenomena eerst drie seconden stil, na ieder
volgend nummer werd het publiek alleen maar enthousiaster. En WIJ dus ook.
Geef mij iedere week zo’n optreden alsjeblieft???
Het heeft bij mij drie kwartier geduurd voordat ik die stomme grijns van m’n
gezicht kreeg. De HELE oplage die avond van zeven cd’s binnen 5 minuten
uitverkocht. Dat is dus wel even MEER dan één cd per minuut, toevallig!
Staan we al in de top-40?
+ + + + + +
:: Maandag 29 november, Hans - Wow! Wat een
heerlijk optreden afgelopen donderdag! Zie
foto's.
Soms heb je dat wel 'ns; dat alles precies zo loopt als je vantevoren
hoopte. Erg prettige sfeer, geweldig (en heel erg veel) publiek, een
bijzonder goed geluid en nou ja, gewoon heel erg lekker gespeeld. Ik kan
niet anders zeggen. Want hoewel we door Bert's vakantie precies één keer
hebben kunnen oefenen (sinds vijf weken), mogen we deze toch wel
bijschrijven als een van de beste Signs optredens. De band liep echt als een
op hol geslagen stoomtrein, mogen we wel zeggen. Dat een niet onaanzienlijk
percentage van het publiek zijn waardering niet onder stoelen of banken stak
en ons daarbij op zeer luidruchtige wijze aanmoedigde, hielp uiteraard ook
behoorlijk mee. :-)
Kortom; geweldige avond. Eentje om in te lijsten.
Er is trouwens ook nog een dvd opname gemaakt, en als ik tijd heb (en de
juiste programma's aan de praat weet te krijgen), zetten we er misschien wel
iets van op de site.
Sorry, tamelijk korte blog deze keer, maar ik kamp
op het moment met een waanzinnig tijdgebrek. Maar misschien dat Heer Faas
later deze week nog wat uitvoeriger verslag kan doen van het hele gebeuren?
Ik zal hem eens extra lief aankijken...
Oh, nog een ding: We hebben de tweede oplage van Source Code sinds
vorige week binnen. Dus hij is weer te bestellen.
+ + + + + +
:: Zaterdag 20 november, Hans - Tijdje geen update - sorry. Maar in de afgelopen
twee weken stond het bandleven een beetje stil, terwijl er in Nederland zich
meer dan genoeg afspeelde. Kortom, m'n hoofd stond er ook niet echt naar. Op
dat soort gruwelijke momenten lijkt alles plotseling heel triviaal en ons
bandje vormt daarop geen uitzondering.
Maar, om met het grootste en vreselijkste cliché te
spreken; life goes on. En dus pakken we de draad op waar we hem
hebben laten liggen, vooral ook omdat we weer wat te melden hebben.
We gaan deze week weer eens optreden! Op het
inmiddels befaamde Scheepsbandconcours van de Marine nog wel. Het is
eigenlijk een soort van scheepsband-competitie met vooral gelegenheids
bands, maar aangezien drie van de vier Signs-leden in het 'werkelijke leven'
in dienst zijn bij de zeemacht, leek het ons leuk om ook daar een keertje te
spelen.
Er was al eerder sprake van dat we dat eens zouden proberen, maar tot nu toe
kwam het er niet van.
Dit jaar wel dus.
We doen uiteraard niet mee met de competitie, maar we fungeren, voor het
eerst in ons bestaan, als pauzeact. Ben benieuwd hoe ons, en vooral
het publiek, dat zal bevallen. Ik heb begrepen dat er ruim tweeduizend
man(!) publiek zal rondlopen, dus het zou wel eens heel druk kunnen worden.
Helaas is het 'Paradiso van de marinebasis' niet voor iedereen toegankelijk, het vindt plaats op
het marineterrein, maar waarschijnlijk zullen er evengoed genoeg bekende
gezichten opduiken.
Dus misschien zien we elkaar aanstaande donderdag!
Verder hebben we er weer een paar recensies bij.
Yep, het gaat maar door! Niet één, maar twee zelfs deze keer. Een review van
Source Code en een
verslag van ons
live-optreden in DuPont op 16 oktober. Een goede
bekende van ons runt een van de meestbezochtste (en leukste) Metal-e-zines
op het internet, Lords Of Metal. Hij vroeg ons een tijdje terug om
een CD om te recenseren. Nou zijn we niet echt een metal band, dus we
stonden er aanvankelijk ietwat twijfelend tegenover. Toen we vervolgens te
horen kregen dat de CD beoordeeld zou worden door een als zeer kritisch
bekendstaande recensent, ook nog eens luisterend naar de naam EVIL DR
SMITH(!), hielden we helemaal ons hart vast. Aan wat voor Monsters
hadden we onze muzikale baby overgeleverd?
Maar onze angst bleek volkomen onterecht. De recensie viel zelfs bijzonder
positief uit. Korte samenvatting:
...Inderdaad ja, lekker én belangrijk! Want Signs weet wel degelijk te
boeien. Allereerst hebben ze in zanger Hans de Graaf (en tevens soepel
plukkende bassist) een prima zanger met een prettig Brits klinkend
stemgeluid (in het nummer 'Scanner' met een Schotse 'vis'smaak á la
'Fugazi') en ten tweede in Ron van der Park iemand die niet te beroerd is er
flink op los te snaarmasturberen. Vooral in het bijna tien minuten durende
'Knots & Tangles' resulteert dat in een prachtig opgebouwd, episch werkje.
Het gevarieerde drumwerk en de rijkelijk aanwezige, maar niet hinderlijk
overdreven keyboardlagen van resp. Bert Vliegen en Marcel Faas zorgen voor
de vervolmaking van het Signs-geluid dat weliswaar zijn fundamenten in de
jaren tachtig heeft verankerd, maar met een frisse spanning van anno nu
prima voor de dag komt, gevrijwaard van welke onwelriekende groene
groenteluchtjes dan ook...
Bovendien was LOM-baas Horst (ook nooit bang om ongezouten zijn
mening te geven) aanwezig bij ons laatste optreden en beloofde er een
verslag van te plaatsen. En ook dat was buitengewoon positief, want hij
besloot met de woorden:
"De conclusie na afloop [van het optreden] kon er dan ook maar één zijn:
Signs is terug, en doet in niks onder voor wat er nog meer aan symfonische
rock/metal in dit land rondloopt. Sterker nog, het zou me niks verbazen als
de band de rest van progrockend Nederland er met twee vingers in de neus
naar huis speelt. En niet alleen vanwege de pakkende nummers en uitstekende
instrumentatie, maar ook vanwege de pure lol die ik vanavond van het podium
zag spatten."
Nou weet ik uit ervaring dat het spelen met twee vingers in de neus nog
lang niet meevalt, laat staan dat we op die manier 'de rest van progrockend
Nederland' naar huis kunnen spelen, maar we zijn uiteraard heel erg gelukkig
met de beide reviews.
Hartelijk dank, Heren van Metaal!
+ + + + + + +
:: Zondag, 31 oktober, Hans -
Happy Halloween. Helaas liggen de Signs activiteiten deze week even
stil. Nou ja, de muzikale activiteiten dan,
gebeld en ge-emailed wordt er nog steeds genoeg.
Onze Bert zit namelijk Down Under. Nee, dan heb ik het deze keer eens
niet over één van zijn inmiddels beruchte onderzeeboot avonturen, maar over
Australië. Aangezien we met z'n vieren de rest van de wereld al zo'n beetje
gecovered hadden het afgelopen jaar, bleef eigenlijk alleen Australië over
en daar hebben we Bertus dan ook maar heengestuurd...
Nou okee, niet echt: Het is een lang verhaal, maar
het komt het er op neer dat hij de reis gratis kreeg aangeboden. En, tja,
zeg dan maar eens nee. Kortom, de komende drie weken zit Heer Vliegen
in Sidney en we hopen maar dat hij op tijd terug is voor de komende
Signs-activiteiten. Waarover later trouwens meer.
Dus, waar zal ik het eens over hebben?
Actualiteiten?
De zojuist ondertekende Europese Grondwet?
De nieuwe (en allang uitgestorven) Hobbit-achtige mensensoort die ontdekt
werd in Indonesië?
De -met dank aan Osama- bijna onvermijdelijke herverkiezing van George
Fucking Bush aanstaande dinsdag?
Nee, hoe interessant ook dit alles, ik zal jullie maar niet gaan vervelen met mijn
uitweidingen daaromtrent.
Dus liever wat oude plaatjes opgediept uit de geheime kluizen van Signs. Want al maanden
geleden beloofde ik een paar foto's uit den ouden Signs-doosch te
plaatsen, maar ik was het stomweg gewoon vergeten.
Okee, komen ze (en *klik* om te vergroten):
1. Een toegangskaartje tot de -in die tijd fameuze-
bandjesavond van Scholengemeenschap Nieuwediep 1988, oftewel het
allereerste optreden van Signs ooit. Kan ik me nog goed herrinneren:
Niet alleen was Marcel vantevoren zó nerveus dat hij bijna was gevlucht
(echt waar!), maar ook dat kort voor het einde van onze set de stroom werd
afgesloten omdat de organisatie bang was voor "onregelmatigheden" i.v.m de
headbangende aanhang...
Ah, mooie tijden!
(Met dank aan mijn broer Mark,
die het kaartje terug vond in een oude schoenendoos en zo attent was het
niet in de prullenbak te donderen, maar het aan mij te geven).
2. De "eindmix" van de Chimera
demo (of Square
Circles, weet ik niet meer) waar
het er -zoals te zien- ook toen al heel democratisch aan toe ging. Ieder mixte gewoon
z'n eigen partij, simultaan.
Vlnr: Ron, Marcel, Hans, originele Signs-drummer Anthony Schouten
en Peter de Bock, ook toen al kritisch meeluisterend. Verbazend (en
misschien ook wat verontrustend) hoe weinig
er in, pak 'm beet, 15 jaar veranderd is. Nou ja, afgezien van de
hoeveelheid haar, natuurlijk... ;-)
3. Het legendarische, en charmante, Signs-volleybalteam (1990?).
Barmhartig(?) als we waren besloten we één van de dames-strandvolleybalteams
die meededen aan het Helderse Standvolleybal Toernooi te "sponsoren" met
Signs T-shirts. Of het Team Signs de competie ook heeft gewonnen is me niet
bekend, maar de T-shirts bleken in ieder geval een stuk meer waard na
afloop ;-)

4. Alien life-form. Ik kan jullie natuurlijk
wel vertellen wie dit is, maar ik heb een beter idee.
Laten we er een prijsvraag van maken! Raad maar wie je denkt dat dit
opmerkelijke verschijnsel is en en stuur je oplossing naar
alien@5igns.com.
Onder de goede (of meest originele) inzenderingen verloten we het officiele eerste exemplaar van de nieuwe
oplage van Source Code.
Weet je wat? Signeren we 'm ook nog!
(Met excuses aan de persoon op de foto. Ik had nog zo beloofd 'm niet
te plaatsen, maar ik kon niet langer weerstand bieden... :-P.)
P.S. Tot slot nog een huishoudelijke medeling: Tot onze (aangename)
verassing bleken ook de Source Code cd's bij Music Store Den Helder
inmiddels allemaal uitverkocht. Maar we hebben Ron's laatste
promo-exemplaren opgeofferd zodat de voorraad daar sinds gisteren weer is
aangevuld en ie voorlopig weer verkrijgbaar is. (Zoals eerder gezegd: wel
een eurootje duurder dan als je 'm hier bestelt op de site.)
+++++++
:: Donderdag, 21 oktober, Hans - Tof feestje,
afgelopen zaterdag! Gezellig, veel bekende gezichten en lekker gespeeld.
Niet alles liep, muzikaal gezien, van een leien dakje (voor het eerst sinds
drie maanden weer eens samen spelen was soms toch wat lastig en we
besloten ook nog eens allevier -jawel, we doen alles collectief!- om een irritant
griepje op te lopen), maar we hebben ons er toch aardig doorheen geslagen,
geloof ik. Het hielp wel dat er zoveel mensen kwamen opdagen om ons aan te
moedigen.
(Zie
de plaatjes...)
Vantevoren hadden we bedacht dat, aangezien de meerderheid van de aanwezigen
de cd toch allang in hun bezit had, 12 cdtjes voor de verkoop meer dan
genoeg moesten zijn. Nou, we waren ze aan het eind van de avond toch echt
alle twaalf kwijt. Dat waren tevens zo'n beetje de laatste van de honderd,
zodat we nu toch snel een tweede lading moeten gaan bestellen.
Niet dat we dat erg vinden, of zo... :-)
Trouwens, de reden dat ik nu pas blog, is dat ik het
letterlijk te druk heb gehad. Met de band welteverstaan. Het was echt een
ongelooflijke week voor Signs. Er zijn op dit moment een heleboel dingen
gaande, heel erg positief allemaal, maar waar we -op dit moment- helaas nog
weinig over kunnen zeggen. Geloof me; ik brand van verlangen om jullie alles
te vertellen, maar het is gewoon niet verstandig. Nee, niet om mysterieus of
om interessant te doen, maar omdat we geen idee hebben hoe het allemaal uit
gaat pakken en we niet op de zaken vooruit willen lopen. Ik kan alleen
zeggen dat we met Source Code een heleboel (internationale) aandacht
hebben... ehm, gegenereerd en het lijkt er een beetje op (sprak hij
voorzichtig) dat het balletje is gaan rollen. Ik hoop jullie zeer
binnenkort heel veel meer te kunnen vertellen.
Oh ja, we hebben er opnieuw een goede recensie bij! Over Source Code
deze keer in
iO pages (november issue):
"Naast hernieuwde opnames van Knots And Tangles (Chimera) en
Scanner (Private Eyes) prijken er de nieuwelingen Phenomena en
The Kings of Disneyland op. Phenomena handelt tekstueel over de
terroristische aanslag van 11-9. Muzikaal is het een mix van Pink Floyd en
het oude werk van Signs, In de opening met gemixte verslagen van
verschillende nieuwszenders legt vooral de toetsenpartij de link met Pink
Floyd bloot. Met The Kings of Disneyland laat Signs zien niet
onwelwillend tegenover een muzikale progressive metal impuls te staan. In
eerste instantie denk je van doen te hebben met een stevige It Bites inslag,
maar daarna rollen de bekende dualistische gitaar- en toetsenloopjes, die de
progressive metal zo domineren uit je boxen. Met dit nieuwe werk toont Signs
aan de positieve lijn door te kunnen trekken. De groep blijft lekker
experimenteren zonder de eigen stijl uit het oog te verliezen. Het enige
minpuntje aan deze CD is dat de traktatie slechts beperkt blijft tot twee
nieuwe nummers."
(door Wilco Barg en met dank aan Paddy, die opnieuw zo vriendelijk was
het verhaal voor ons over te typen en toe te sturen. Bedankt!)
Deze keer werd de cd besproken mét foto van de cd en voorzien van ons
internet adres, zodat we deze week weer aardig wat nieuwe bezoekers mochten
verwelkomen.
Hoi, allemaal! Welkom bij Signs!
++++++
:: Woensdag, 13 oktober, Marcel - Als
één herinnering me nu te binnen schiet is het de fabuleuze one-liner van
Koos Koets: “Mozes Kriebel!”. Begin je weer met je ouwe bandje, onder de
enige voorwaarde “als er vier mensen zijn die het leuk vinden, doe ik mee.”
Voor de duidelijkheid; die vier zijn wij. Noem ons de vier
verdedigers, Kwik, Kwek, Kwak en Oom Donald, de X-men (zonder Halle Berry,
ZUCHT). Feit blijft dat het er naar uit ziet dat er minstens 50 moeten zijn.
Scary stuff, right???? Yep, de eerste lading CD’s begint al te slinken. Net
op een moment dat je eigenlijk op je lauweren wilt gaan rusten vanwege de
ENORME verkoop en je al in gedachten met je kont op een strand aan de
Riviera ligt, wordt het nobele plan gelanceerd om een presentatie te doen.
En nu in koor: “MOZES KRIEBEL!”.
3 maanden roest in de vingers, spinnenwebben op m’n minaressen en dan “Oh
ja, jongens, we hebben 6 dagen om de boel weer op orde te krijgen.
Wat???? Of je nog wogs lus… Maaaaajjjj, dat gaat lukken. Anything for the
beer and loose women. Hou een hond een worst voor en hij sleept je naar het
eind van de wereld. Ik blaf m’n keel dus nu al schor. Spelen met dit bandje
is in de korte vakantie van 12 jaar mij altijd het alder-alderliefste
geweest, dus heb ik net WD40 op m’n handen gesmeerd, mijn minaressen
gestreeld met de Swiffer en getracht alle smerige details van de komende set
terug te halen.
Zaterdag wordt voor mij in ieder geval weer een feest. Voor het geval er
maar vier mensen aanwezig zijn… Jij komt toch ook? :-)
NEE, je
zwemkleding kan je thuis laten, we gaan absoluut NIET zwemmen. Al kan ik je
garanderen dat wij er alles aan zullen doen om het te laten spetteren.
See you on Saturdaynight (oh ja, nog zo’n leuk bandje uit mijn jeugd, de Bay
City Rollers (doebie doebie doe).
+++++++
:: Zondag, 10 oktober, Hans - Yep, we gaan eindelijk weer eens
spelen. Ouderwets in de kroeg, nog wel. Sommigen van jullie vroegen ons ons
de afgelopen weken of we nog een cd-presentatie zouden geven. En om
je de waarheid te zeggen; Daar hadden we eigenlijk niet eens over
nagedacht. Maar toen we deze week de koppen weer eens bij elkaar
staken, bleek dat we volgend weekend niet alleen tijd, maar vooral
ook erg veel zin in een optreden hadden. Het is ook alweer een
tijdje geleden... Tijd om het luie zweet er weer eens uit te spelen, wat?
Okee, maar waar? Het leek ons niet verstandig, qua tijd, om het al te
groots aan te gaan pakken, en daarom vroegen we (afgelopen donderdag, dus
nogal op het laatste moment!) een van Den Helder's
gezelligste kroegen (met podium), JP Dupont, of ze heel misschien bereid
waren mee te werken.
Geen probleem, zo bleek. Het leek ze zelfs een erg goed idee!
Kortom, de kogel was door de kerk.
Nou is het inderdaad voor ons (en voor jullie, vooral buiten Den Helder) wat
kort dag, dat wel. Zo zullen we deze week als gekken moeten gaan
oefenen om een set in elkaar te draaien, want het is al een maand of twee
geleden dat we voor het laatst met elkaar hebben gespeeld. Maar hee! We
presteren nou eenmaal het best onder extreme druk ;-)
Bovendien hebben we er gewoon zin in en het gaat zeker lukken.
Komt dus allen.
Oh ja, don't worry; Je hoeft je echt op geen enkele manier verplicht te
voelen om een cd te kopen. Zoals gezegd: we hebben gewoon zin om te spelen.
Het moet geen promotie-optreden worden, maar een feestje (en zoveel hebben
we er trouwens niet eens meer over. Volgens mij hebben jullie 'm allemaal
allang :-)
Dus, gewoon komen op 16 oktober. Wordt het gegarandeerd een leuke avond.
++++++
:: Dinsdag, 5 oktober, Hans - Check
het Noordhollands Dagblad/Helderse Courant van vandaag voor een interview
met de band. Niet dat er voor
de trouwe Blog-volgers zoveel nieuws in staat, het gaat vooral over de
totstandkoming van SC, maar in ieder geval vond mijn buurvrouw -en die kan
het weten- het een erg leuk stukje :-)
We hadden vorige week een kort berichtje naar de krant gestuurd in de hoop
dat er iets over de cd geplaatst zou worden. Maar een paar dagen later
kregen we van een van de redacteuren een emailtje of we niet liever een
"interviewtje" wilden doen.
Tuurlijk! Veel beter nog.
Dus zo zaten Marcel, Bert en ik (Ron bevond zich noodgedwongen weer elders)
gisterenmiddag onder het genot van een bak koffie weer eens ongegeneerd door
elkaar heen te praten op het kantoor van de HC.
De redactrice heeft er wonder boven wonder toch weer een samenhangend
verhaal van weten te brouwen. (Kleine correctie: Source Code bevat
toch echt maar VIER numers en geen ZES. Verder niets te snarken, dank u ;-)
Voor de niet-Heldenaren heb ik het artikel trouwens overgetypt en is het
ook te lezen onder Interviews.
Verder nieuws: afgelopen vrijdag zijn we allevier uiteraard naar
het concert van Rush in Ahoy geweest. Op studiereis, zogezegd. Hoewel
het
voor mij inmiddels al de vijfde keer was dat ik de band live aan het werk
zag, was het toch weer fenomenaal. Geweldig concert! Tel daarbij op
het feit dat we ongelooflijk veel vrienden en bekenden tegenkwamen en het
feest was compleet. Jammer dat het Canadese trio tegenwoordig maar een keer
in de twaalf (!) jaar ons land aandoet (al moet ik bekennen dat ik heb
valsgespeeld en ze twee jaar geleden ook in St Louis heb zien optreden).
Laten we hopen dat ze heel snel weer terugkomen...
Anyway, tot zover de Blog van deze week. Ik denk dat ik zo een biertje pak
en lekker nog eens Hemispheres opzet.
"There is unrest in the forest
There is trouble with the trees
For the Maples want more sunlight
And the Oaks ignore their pleas"
Aaaaah. Heerlijk!
Oh, wacht. Nog een ding: Source Code is vanaf vandaag trouwens
ook
exclusief verkrijgbaar bij Music Store in de Spoorstraat, Den Helder. Hij
kost daar helaas wel een eurootje meer (tja, de winkelier wil ook wat) maar
je kunt de EP daar wel vóór de aanschaf beluisteren, bekijken, betasten,
testen op krasbestendigheid, vliegwaardigheid of wat je er verder nog voor plannen mee hebt.
Het is dat u het weet.
+++++++++
:: Dinsdag, 28 september, Hans - Had ik me nog zo
voorgenomen om trouw iedere week een blog te plaatsen, zie ik dat er
inmiddels al weer twee weken verstreken zijn...
Tja, we zitten op dit moment nog steeds tot over onze oren in het
promotiewerk, wat er in het kort op neer komt dat we Source Code
onder de aandacht proberen te brengen van... nou ja, iedereen die het maar
wil horen, eigenlijk.
Lachende derde is, u raadt het al, uiteraard TPG post, want we hebben nog
nooit zoveel postzegels lopen likken als de afgelopen weken.
Rock 'n Roll, wat U zegt!
Aan het Signs-front verder zowel goed als slecht nieuws.
Goede nieuws: Bert is inmiddels heelhuids teruggekeerd van alweer een
onderzeeboot-avontuur tussen de Noorse fjorden.
Slechte nieuws: Ron is inmiddels naar het buitenland vertrokken. Kreta,
deze keer. Vraag me niet wat hij daar precies geacht wordt te doen, maar het
schijnt heel technisch en heel geheim te zijn, zo heb ik me
laten vertellen.
En nee, het heeft niets met Signs te maken...
Dat neemt niet weg dat de afgelopen week het
opmerkelijke feit zich voordeed dat we -voor het eerst in twee maanden- weer
eens met z'n vieren bij elkaar zijn geweest! Drie keer raden wat we toen
gedaan hebben?
Tot diep in de nacht gejamd?
Ons vol overgave gestort op nieuw, spectaculair Signs-materiaal?
Een wild feest met mooie, willige groupies en onvoorstelbare hoeveelheden
drank, drugs en aanverwante stimulerende middelen?
Uhhhmmm... nee.
We hebben onze oefenruimte opgeruimd.
Huh?
Jazeker, gewapend met bezem, allesreiniger en stofzuiger zijn we onze
oefenbunker te lijf gegaan. En geloof me, dat was nodig. Zoals ik eerder heb
gemeld oefenen we in een oude Duitse bunker uit WOII. Geweldig natuurlijk,
nooit last van geluidsoverlast en we kunnen er min of meer oefenen wanneer
we maar willen.
Een nadeeltje: de ventilatie van deze bunker laat nogal te wensen over. Of
liever; die is geheel afwezig. Zodat, zeker als je er lang niet bent
geweest om de boel door te luchten, er een schimmellucht hangt die zelfs na
drie wasbeurten niet meer uit je kleren gaat.
Kortom, we vonden het tijd om er iets aan te doen, en bovendien konden we op
die manier, onder het genot van menige alcoholische versnapering, weer eens
gevieren bijpraten, ideeën uitwisselen en plannen smeden.
Interessante avond, derhalve.
Al was het alleen maar vanwege de flora-populatie in de bunker. Want
afgezien van de ons inmiddels bekende schimmelsoorten hebben we zeker
vijf nieuwe levensvormen ontdekt!
P.S: Oh ja, iedereen die geinteresseerd is in Ron's
liner notes betreffende de opname van Source Code, check de
News-section of surf naar Ron's
eigen Wangotango-website.
P.S.P.S: Ik heb in de wandelgangen horen fluisteren dat zowel Bert
als Marcel van plan zijn binnenkort een bijdrage te zullen leveren aan dit
Blog.
Met spanning wachten wij af...
++++++++
:: Dinsdag, 14 september, Hans - Yes,
de cd's zijn binnen. Terwijl ik dit schrijf staat er een hele grote doos
naast me met kakelverse cd's. Inderdaad, ze zijn bijna nog warm...:-) 
Heer Faas en ik
zijn ze vorige week hoogstpersoonlijk gaan
ophalen bij perserij Vliet Magnetics Holland. En we waren zo tevreden
over het resultaat (niet alleen qua audio, maar de cd-print is nog veel mooier
geworden dan we hadden gehoopt en we kregen ook nog eens een rondleiding
door het bedrijf) dat we spontaan besloten om het eerste exemplaar van
Source Code uit te reiken aan Martin van Vliet himself. En daar
moest natuurlijk een fotootje van gemaakt worden, zie (en desnoods klik) hierboven.
Mooi, de cd is dus binnen. En nu?
Nou, de eerste lading gaat een dezer dagen ter promotie verstuurd worden
naar alles en iedereen waarvan we denken (hopen) dat ze ons verder kunnen helpen en
waarschijnlijk gaat de tweede lading met de bestellingen nog eind deze week
de deur uit. (Kleine tip dus voor iedereen die geïnteresseerd is en een cd wenst
te ontvangen; als je hem vóór woensdag bestelt, dan is de kans groot dat
het schijfje nog voor het weekeinde op de mat ligt. Een mailtje is
voldoende.)
Al met al hebben we het er best druk mee. Best leuk werk allemaal, versturen,
telefoneren, emailen en wat er nog meer bij komt kijken, maar dat betekent
wel dat ik al in geen weken meer een basgitaar heb gezien, laat staan
aangeraakt... En zowieso zijn we al sinds begin juli niet meer met z'n
vieren bij elkaar geweest. Zo langzamerhand begin ik het muziek maken (en
ja, de bendegenoten) toch
echt te missen.
Maar, de redding is nabij, want als ik het goed begrepen heb, komt Bert deze
week terug van zijn onderzeeboot-missie en kunnen we de muzikale draad langzaam weer
eens op gaan pakken.
Ideeën genoeg om mee aan de slag te gaan, trouwens. Er
liggen nog drie nummers van Ron, Marcel en mij op de plank, en afgelopen vrijdag liet Marcel
opnieuw een behoorlijk afgerond idee voor alweer een nieuw nummer horen.
Dus terwijl de CD nog maar nauwelijks uit is, beginnen we alweer langzaam te
werken (nou ja, te denken) aan de opvolger.
Jaja, beste mensen, zo blijkt maar weer eens; Rock 'n roll is vooral hard werken
;-)
P.S. Een aantal mensen die ik sprak verkeerden in de veronderstelling dat
Knots & Tangles en Scanner op de Source Code cd oude
opnames waren. Niets is minder waar; ook die twee nummers hebben we OPNIEUW
opgenomen, met hier en daar zelfs iets gewijzigde arrangementen.
Het is maar dat je het weet.
P.S.P.S. Ook ben ik vorige week in de haast vergeten een link bij te voegen
bij de zeer lovende recensie (zie reviews) van onze cd's in iO-pages.
Nou bij deze dus, www.net4u.nl/io
, al
staat de recensie -helaas- niet online voor zover ik weet.
+++++++
:: Dinsdag, 7 september, Hans - Even een snelle update
(druk, druk, druk, zoals dat heet): Morgen zijn de cd's klaar. Marcel en ik
zullen ze persoonlijk op gaan halen bij de perserij. Dus, voor ons doen, nog
mooi op tijd allemaal, wat? :-)
Nog meer goed nieuws: vandaag kreeg ik van mijn goede vriend Patrick uit
Leiden te horen dat onze geremasterde Chimera en Private Eyes CD's zeer
positief
gerecenseerd blijken te zijn in het september-nummer van iO-pages,
een van de toonaangevende Progressive Rock-bladen van Nederland. Nou hebben
we zelf helaas geen exemplaar opgestuurd gekregen, maar Paddy was zo
vriendelijk om de recensie voor ons uit te typen en op te sturen!
Komt ie (in ingekorte vorm, ik heb de band-introductie er maar uit gelaten):
"Na 15 jaar klinkt de muziek van Signs nog even fris en roept het de
herinnering op aan Nederlandse bands (Egdon Heath, For absent Friends, Kayak
en Taurus) die juist wel een platendeal wisten te sluiten.
Juist die mix aan stijlen levert Signs op Chimera (waarvan The
Underworld en the Overworld sterk neigen naar Permanent Waves
van Rush) al een eigen stijl op die middels Private Eyes verder wordt
doorgetrokken. Klinkt Chimera al goed, Private Eyes grijpt je
door de pakkende stijl nog steviger in je lurven. De Graaf bromt met zijn
bas, Van der Park soleert er op los en Faas vult alles mooi aan. Het heeft
een plaat opgeleverd die zich in die jaren makkelijk had kunnen meten met
menige release van eerder genoemde bands.
Al concluderend moet ik constateren dat het een geluk is dat Signs zich aan
de vergetelheid heeft ontrukt en hun oude materiaal op CD-R heeft
uitgebracht. Het belooft veel voor het komende album, waar ik eerlijk gezegd
reikhalzend naar uitkijk.
Door: Wilco Barg."
Wow! Bedankt Wilco, zijn we heel erg blij mee! :-))
(P.S: Paddy bedankt voor alle moeite, natuurlijk. We'll buy you a beer at
Rush!)
++++++++
:: Dinsdag, 31 augustus, Hans - Release een week
uitgesteld.
EP Source Code Coming august 30th, schreven
we de vorige keer. Nou, je raadt het al: Dat gaan we weer eens niet
redden. Niet vanwege
technische of andere problemen, maar we kregen op het laatste moment een betere deal
voor de persing (inclusief bedrukte cd's) aangeboden. Bovendien
moesten er toch nog wat kleine correcties worden aangebracht i.v.m de inlay.
Voordeel daarvan is dat bijv. de teksten nu ook op het hoesje staan
afgedrukt. En geloof me, het is het uitstel waard gebleken, want het ziet er
allemaal geweldig uit.
Excuses voor de vertraging, derhalve, maar de cd's worden geperst as we
speak. Dus we rekenen er op dat we ze nog deze week binnen hebben.
Je kunt de cd overigens wel alvast bestellen door ons een mailtje te sturen
op sourcecode@5igns.com.
Aangezien we van een vrij beperkte oplage uitgaan en veruit de meeste cd's
voor promotie bestemd zijn, is het misschien wel verstandig om dat zo snel
mogelijk te doen. En laten we eerlijk zijn; voor die 5 eurootjes hoef je het
ook niet te laten...
Oh ja, voor ik het in de haast vergeet: Uiteraard willen we iedereen bedanken voor de lovende
reacties die we van heinde en verre toegestuurd kregen op de Source
Code-samples. Waren we erg blij mee. Want we kunnen er zelf
dan wel heel tevreden over zijn, het maakt het nog veel meer de moeite waard als
anderen je enthousiasme delen.
Tof, bedankt!
Tenslotte had ik het nog willen hebben over
verregende vakanties, oude Signs-foto's, Bert's huidige onderwater-reis en
het Last Minute Summer Event, maar we zijn zo druk bezig met
het smeden van promotionele plannen, dat daar op dit moment althans, even
niks van komt. Later deze week meer, door mij of misschien wel door een van
de andere Signs-leden. Ik zie namelijk net dat ondergetekende al sinds
Februari de enige is die zo nu en dan de tijd weet te vinden
om iets in dit BLOG te melden... (buitengewoon subtiele hint ;-))
+++++++
::Vrijdag, 6
Augustus, Hans - Zoals belooft in de
vorige Blog: de Studio-Update part II en,
hieronder, de
samples.
Nou geef ik toe: de samples zijn maar zo'n anderhalve minuut lang, maar ze geven toch
een aardig beeld van waar we nou eigenlijk mee bezig zijn geweest de
afgelopen maand. ..
De officiële release van het schijfje zal eind augustus/begin september
plaatsvinden. De kopieen zijn op dit moment nog niet klaar. Tot die tijd zullen jullie het dus even met de sampletjes
moeten doen ;-)
Hiernaast alvast een plaatje van de cover, en de titel van de EP is
Source Code.
Ik zou zeggen: Enjoy and play LOUD!
Phenomena 1,3MB
The Kings Of Disneyland
1.4MB
Knots & Tangles 1,2MB
Scanner 1,4MB
Nou, ik ben weg. Prettige vakantie, allemaal.
+++++++
::Dinsdag, 3 Augustus, Hans
- Oef! We zijn klaar! Op de allerlaatste
avond voor Ron's vakantie -één uur 's nachts om precies te zijn- hebben Ron
en ik de allerlaatste mix van het allerlaatste nummer afgerond. Nou ja, de
opnames en de mix zijn af, nu moeten nog de hoesjes (ontwerp heb ik klaar)
en de kopieën gedaan worden. Maar ook dat gaat een dezer dagen gebeuren. Dus
nog heel even geduld, a.u.b.
En het resultaat? Hier nu luisterend, op mijn
snikhete zolderkamertje, kan ik -in ieder geval- alleen maar tevreden zijn.
Denk ik, want het is op dit moment moeilijk om "afstandelijk" te kunnen
luisteren en er een redelijk objectief oordeel over te vellen. Voor zover
dat überhaupt mogelijk is als betrokken partij. Ja, natuurlijk zijn
er altijd dingen die nog beter hadden gekund, maar dat is muggenziften
achteraf. Zoals iedere muzikant wel zal weten bestaat de perfecte opname
niet en er komt een moment dat je zegt "zo is het goed". Je moet er toch een
keer een eind aan maken, nietwaar?
Naar ons beste vermogen en technische mogelijkheden hebben we een EP bij
elkaar weten te spelen die heel goed weergeeft waar Signs op dit moment voor
staat. We hadden van tevoren besloten de live-sound als uitgangspunt te
nemen, zonder al teveel productie-werk (ik schat dat
ongeveer 80% van de opnames in één take zijn gedaan), dus dit is ongeveer
wel hoe we puur klinken. We hopen dat het jullie zal bevallen.
Maar... een EP? Yep, een EP. Ik heb het
opgezocht en volgens de officiele engelse omschrijving betekent EP: "...Extended
Play, and is applied to recordings released which are too long to qualify as
singles but too short to qualify as albums". Te lang voor een single
dus, maar te kort voor een LP. Nou, dat klopt. Hoewel er slechts vier nummers op staan,
zijn die genoeg voor bijna een half uur muziek.
De nummers in willekeurige volgorde: Phenomena, Kings Of
Disneyland, Knots & Tangles en Scanner.
De oplettende lezer ontdekt inderdaad twee nieuwe nummers en twee oudjes. We
hebben democratisch gekozen en deze vier kregen unaniem de voorkeur. Ja,
inderdaad; we waren het eens! :-)
In ieder geval gaan we voor de release eerst genieten van de
zomervakantie. Na drieeeneenhalve week letterlijk elke vrije minuut boven
een mengtafel te hebben gehangen, precies op het moment dat in Nederland
eindelijk de zomer eens uitbreekt, zijn we daar wel even aan toe. En dan heb
ik het nog niet eens over de dagelijkse beslommeringen (kinderfeestjes,
werkende vrouwen, slapeloze peuters) en de onvermijdelijk technische
problemen (falende recorders, weigerende harddisks en overachieving
compressors) die zo hun eigen ideeen hadden over onze zorgvuldig geplande
opname-schema's. En daarbovenop -serieus en droevig genoeg- alweer een
begrafenis bij de familie Van der Park.
Hoewel we vantevoren hadden besloten kalm aan te doen, zonder enige haast,
druk of deadline, bleken het al met al toch behoorlijk hectische weken.
Aan de andere kant; het was geweldig om op zo'n intensieve, creatieve en
vooaral productieve manier samen te kunnen werken, met als resultaat een
verzameling nummers waar we trots op kunnen zijn.
Anyway, voor ik me richting het Zuiden begeef,
beloven we later deze week nog een studio-foto-report Deel 2.
En voor degenen die echt niet kunnen wachten
zullen we -als voorproefje- een paar korte samples toevoegen.
++++++
:: Donderdag, 15 juli, Hans - Studio Update 1
We zijn begonnen!
Ja, je leest het goed, al vanaf vorige week maandag zijn we bezig met het
opnemen van een aantal nummers.
Uhm... Werktitel: Scanning the Phenomenal Disney Knots. Of zoiets...
Anyway, opnemen... Hoe moest dat ook alweer?
Het is inderdaad een straf aantal jaartjes geleden dat we onszelf
terugvonden onder studio-omstandigheden en het was daarom weer even zoeken,
proberen en vooral wennen.
Want het lijkt zo simpel: paar microfoontjes aansluiten, recorder op rec
en spelen maar. Er komt echter toch iets meer bij kijken dan dat en voor
ons is dat trouwens ook part of the fun, moet ik zeggen.
Nou hadden we aanvankelijk slechts drie dagen voor deze opnames
uitgetrokken, maar Signs zou tenslotte Signs niet zijn als de plannen
inmiddels niet alweer veranderd waren.
Om een lang verhaal kort te maken; We hebben toch besloten om een
meerdere sporen opname te maken. Wat er op neerkomt dat we nagenoeg alle partijen
los van elkaar opnemen: eerst drums en keyboards en later bas, gitaar en
zang. Het blijkt dat we op die manier niet alleen praktischer (qua tijd), maar ook
relaxter te werk kunnen gaan. Niet dat we nu maniakaal aan onze
partijen gaan lopen sleutelen, trouwens. Praktisch alle opnames zijn
single-takes, omdat we in dit geval toch graag de live-feel wilden
vastleggen. Alleen hou je nu de mogelijkheid om later beter te kunnen mixen
en, ja, het speelt nou eenmaal wat lekkerder in Ron's Wango Tango Studio met
een bakkie koffie en een biertje erbij, dan in onze toch ietwat bedompte oefenbunker,
waarvan de schimmel-lucht je na twee dagen toch behoorlijk tegen gaat staan,
geloof me.
Vorige week maandag en dinsdag hebben we dus eerst drums & keyboards opgenomen,
zodat de druk in eerste instantie bij Marcel en -vooral- Bert kwam te liggen. Maar ze hebben
zich -zoals verwacht- voorbeeldig aan hun taak gekweten.
Vrijdag zijn we begonnen met de baspartijen en gitaarpartijen, en als alles
meezit volgende week de zangpartijen en de eindmix. Over het uiteindelijke
resultaat valt op dit moment (halverwege) nog niets zinnigs te zeggen, maar het klinkt
behoorlijk goed, so far.
Wordt vervolgd...
By the by; misschien leuk om het
foto-verslag van onze studio avonturen te bekijken. (In het Engels,
voor de verandering, gezien de buitenlandse belangstellenden.)
++++++++
:: Dinsdag, 29 juni, Hans - "Hou de site in de gaten de aankomende
weken.", schreef ik vorige maand. Nou dat hebben we geweten. Ruim een
maand Incommunicado.
En what about de aangekondigde opnames?
Helaas, ook die hebben nog steeds niet plaatsgevonden.
De redenen?
Nee, geen
vakanties of andere buitenlandse reisjes deze keer, maar achtereenvolgens:
a. Een vakkundig opgeblazen zanginstallatie (niet door ons, gelukkig) zodat oefenen
onmogelijk was.
b. Een nogal mysterieuze ziekte die Ron een tijdje uit de running hield.
c. Een inbraak in onze (toch niet zo onneembare) oefenbunker, waarbij bizar genoeg niets werd gestolen,
maar wat wel weer zorgde voor de nodige onrust en complicaties.
en, last but not least,
d. een nederlands elftal dat maar weigert te verliezen en door drie
van de vier Signs-leden op de voet gevolgd word. Dit overigens tot
grenzeloze ergernis
en onbegrip van het vierde signs-lid, die allergisch blijkt voor de
kleur Oranje. (Hoi Mars! ;-)
Tel daarbij op onze huidige vervoersproblemen en de dagelijkse Huis, Tuin en
Keuken-perikelen en je bent zo weer een Signs-loze maand verder.
Nog een voorbeeld: We werden vorige week uitgenodigd om op het Last
Minute Summer Event, het grootste jaarlijkse festival van Den Helder, te
komen spelen. De organisatie was zelfs zo vriendelijk speciaal voor ons een
plek vrij te houden. En, nodeloos om te zeggen, we hadden er ook
ongelooflijk veel zin in. Ware het niet dat precies in die peroiode
(eind augustus) Bert zijn jaarlijkse onderwater-reis moet maken in dienst
van onze onverschrokken Marine Onderzeedienst.
Kortom, het zit allemaal onvoorstelbaar tegen. Een trend die zich al het
hele jaar voortzet en waarvan we hopen dat er nou eens een einde aan
komt. Dit zijn van die perioden waar je soms helemaal moedeloos van word en
het maar het beste is om stomweg af te wachten tot de tegenwind gaat liggen.
Maar, don't worry. Gelukkig zijn we allemaal gemotiveerd, ervaren en
flexibel genoeg om ermee om te kunnen gaan. We vinden deze band en muziek
gewoon te leuk om de spreekwoordelijke koppies te laten hangen.
Let maar op: Onze kansen keren nog wel.
Dus! Om toch weer met een klein lichtpuntje te eindigen: begin volgende week
duiken we de studio in. Nog net voor de vakantieperiode zullen we ons drie dagen
-als vanouds- in het zweet werken om een aantal nummers (in ieder geval drie,
misschien meer) op de digitale schijf te knallen.
Zodat we hopelijk jullie en onszelf voor het eerst sinds 1991 weer blij kunnen
maken met een aantal onvervalste, pure Signs-nummers in de beste Progressive
Rock-traditie met hier en daar een paar aardige verrassingen.
PROG ON!
(P.S. Ik heb me voorgenomen om de aankomende tijd
ook weer iets vaker te bloggen, ik heb nog steeds een paar foto's liggen en we
zullen zowieso uitvoerig verslag doen van onze studio-avonturen.
More to come...)
++++++
:: Donderdag, 27 mei, Hans - Alweer een tijd geen
update, en alweer om de inmiddels bekende reden: we zaten weer eens in het
buitenland. Ron en Bert zaten allebei ergens in Duitsland (geloof ik, we
weten tegenwoordig niet eens meer waar iedereen uithangt) en ik was
op vakantie in Noorwegen.
Nou ja, vakantie?
Ik heb zelden zulk zwaar werk verzet als de afgelopen week.

Mijn schoonvader kwam namelijk een paar jaar geleden op het lumineuze idee
om op het kleine eiland Hovdevåg tussen de Noorse fjorden te gaan wonen en
daar een schapenfarm te gaan runnen.
Hopeloos stadsmens als ik ben, stond ik
eigenlijk nooit echt te popelen om er eens te gaan kijken, maar uiteindelijk
besloot ik de stap maar eens te wagen. En bovendien kon hij best wat hulp
gebruiken, zo bleek. Wat er op neerkwam dat ik schapen heb gevangen, ingeënt en een
paar keer een kilometerslange bergwandeling over rotsachtige, dan wel
modderige, moerassige paadjes heb moeten maken om de beesten van de ene kant van het
eiland naar de andere kant te verhuizen.

Denk aan Lord Of The Rings, en je begrijpt een beetje hoe het er daar
ongeveer uitziet.
En dat alles bij een temperatuur van een graadje of 8, koude zeewind en een
constante, druilerige regen.
En guess what?
Ik heb me bijzonder vermaakt! Beetje paardrijden tussendoor, beetje vissen
en op de laatste avond per vissersbootje (een tocht van anderhalf uur tussen
de fjorden en rotsen) naar het dichtsbijzijnde stadje om een klassiek
concert van Tchaikovsky en Rachmaninov bij te wonen.
En dat alles op een dieet van zelfgevangen vis en krab, weggespoeld met
zelfgestookte rode wijn.
Kortom; Ik voel me een ander mens! Al was het alleen al vanwege de
spierpijn...
Tijd voor some rock 'n roll, zou ik zeggen.
Signs, dus. Deze week gaan we nog wat nummers doornemen en, let op, als het
een beetje meezit gaan we volgende week dan eindelijk iets opnemen. Het
enige dat ons nu eigenlijk nog tegenhoud is een nieuw nummer van Ron, dat
tijdens de laatste oefening zo goed klonk dat we ook dat nummer heel
graag zouden vast leggen. Alleen is het probleem dat het op dit moment nog
niet af is. Maar we gaan er mee aan de slag en het is 100% zeker dat we in
juni de studio in duiken voor een aantal live-opnames.
Hou de site in de gaten de aankomende weken.
++++++
:: Donderdag, 6 mei, Hans - Goed optreden, afgelopen vrijdag. Ondanks
de tamelijk spartaanse backline en de, laten we zeggen, onwillige
geluidsman waren we het er allevier over eens dat we lekker hadden gespeeld.
Lang
geleden dat we met Signs in een rokerige, zweterige kroeg (nou ja,
Poolhall) hadden gestaan.
Natuurlijk hielp het dat de zaal erg goed gevuld was (ik schat zo'n 200 man
vrienden, bekenden en -opvallend veel- onbekenden) en onze muziek ook
nog eens boven verwachting gewaardeerd werd door de aanwezigen.
De nazit (gratis bier en leuke bands) liep uit tot in de kleine uurtjes en
toen we de volgende dag (met bonkende koppies) van de zaaleigenaar te horen
kregen dat ook hij zeer tevreden was (lees: Bieromzet!) en ons vroeg om
binnenkort nog een optreden te doen (lees: Lucratiever!), mogen we wel stellen dat Koninginnedag
voor Signs zeer geslaagd was. Hadden we eerlijk gezegd ook wel weer even nodig!
We hebben trouwens een aantal foto's van het optreden
hier geplaatst. Met
dank aan The Amazing Miriam Vos.
P.S.
Afgelopen dinsdag was Marcel jarig. Feestje dus, met veel bier en Ouzo en
afgesloten met de film Spinal Tap. Kortom; Lachen! Maar het
hoogtepunt was wel Marcel's verzameling oude (en mij onbekende)
Signs-foto's. Een aantal meer dan de moeite waard om op de site te plaatsen.
Wordt binnenkort dus vervolgd...
++++++
:: Dinsdag, 20 april, Hans -
Signs op koninginnedag!
Yep, we gaan voor het eerst sinds tien maanden weer optreden. Voor ons net
zo onverwachts als voor jullie, denk ik. We hadden niets gepland, maar
vorige week lag er plotseling een mailtje in onze
virtuele brievenbus met de vraag of we zin hadden om op het
Koninginnedag-festival van
Superpool te spelen.
Nou... Ja, dus!

Gezien onze ervaringen met het Superpool-podium in
het verleden, leek het ons een aantrekkelijk voorstel. We waren wel weer
eens toe aan een gig en toen we te horen kregen dat we ons geen enkele
zorgen hoefden te maken over onze bierrekening was de spreekwoordelijke
kogel al snel door de spreekwoordelijke kerk ;-)
Optreden dus.
Hoe ging dat ook al weer? We zijn met z'n vieren de afgelopen week druk
bezig geweest met het samenstellen en oefenen van een set. Een aantal nieuwe
nummers, aangevuld met een paar gouwe ouwe. In totaal zullen we ongeveer een
uur spelen.
Naast ons illustere collectief zullen er op vrijdag 30 april zo'n negen à
tien bands spelen, waaronder Oblivian, The Rockies, Orson
en Boilersuit. Tot mijn schande moet ik eerlijk bekennen dat ik de
meeste bands niet ken, maar gezien het kleurrijke gezelschap dat gisteravond
de band-meeting bijwoonde kon het wel eens een gevarieerd en interessant
festivalletje worden. Punk, grunge, pop, alternative rock, van alles wat.
En, voor de liefhebbers: Er is ook nog een Barbeque!
Oh ja: Superpool bevindt zich in de
Koningstraat te
Den Helder. Het festival is gratis toegankelijk en de
eerste band zal om 14:00 beginnen.
Signs speelt 's avonds om 22:00.
We hopen natuurlijk dat jullie allemaal langskomen om
samen op gepaste wijze de verjaring van onze vorstin te vieren.
Wij hebben er in ieder geval zin an.
++++++
:: Maandag, 5 april, Hans - HALLOOOOOO! Zijn
we er nog?
Jazeker!
Maar helaas het oude verhaal: te druk met andere dringende zaken om de website bij te
houden. En, om heel eelijk te zijn, hadden we simpelweg ook erg weinig nieuws te
melden. Het lijkt alsof we de afgelopen maanden alleen maar bezig zijn
geweest met reizen. Trips naar Curaçao, de VS, Engeland, Duitsland of gewoon
de Buurt Super: we reizen wat af met z'n vieren.
Gelukkig oefenen en plannen we tussendoor (als we de
kans krijgen) ook echt nog wel.
En ja: we gaan binnenkort een aantal nummers opnemen.
We weten inmiddels al Wat, Hoe en Waar, de vraag is
alleen: Wanneer precies. Als we allemaal kunnen, dus. Het lijkt
er op (sprak hij voorzichtig) dat het deze maand nog gaat gebeuren.
Tussen alle bedrijven door gelukkig nog steeds belangstelling
uit binnen- en buitenland, trouwens. CD-bestellingen, maar bijvoorbeeld ook onlangs een mailtje van
degene die ons in een ver, grijs verleden probeerde bij een nederlandse
platenmaatschappij onder te brengen. Wat toen trouwens op het allerlaatste
moment afketste. Zeker niet zijn schuld, maar Oud Zeer, wat U zegt! ;-)
Desalniettemin: erg leuk om weer van hem te horen. En het gekke is dat hij
ons op het spoor is gekomen via een kennis in Brazilie, of all places.
Ik kreeg ook wat mailtjes van mensen die het was opgevallen dat de site de
afgelopen tijd (kortstondig) niet bereikbaar was. Kan kloppen. We zijn
onlangs naar een andere webhost verhuist en dat ging helaas niet zonder de
spreekwoordelijke slag of stoot. Vraag me niet waarom precies, maar de site
is twee keer offline geweest.
In ieder geval lijkt het probleem nu definitief opgelost.
Kortom: we zijn er nog en we proberen er alles aan
te doen om tijd voor de band vrij te maken, maar de afgelopen tijd was dat
gewoon verdomd moeilijk.
Bedankt dus, voor het geduld.
++++++
::
Vrijdag, 27 februari, Marcel - En wat vliegt de tijd…. Al ruim twee
weken na de vorige blog, maar gebeurt er dan nog
wel wat?
Ja en nee. Het repeteren heeft op de afgelopen maanden geen repeterende
regelmaat (al is dat bij een band als 5igns vaak al niet het geval met
wisselende maten en zo. ;-) ) Het moet niet te
saai gaan worden natuurlijk. Maar er zit schot in. Met globetrotters als
Hans, Ron en Bert ben ik eigenlijk redelijk
honkvast, en stiekem benijd ik ze wel. (oh nee, stiekem is het nu niet
meer). Ach, ik troost me met de gedachte dat ze de internationale contacten
willen verstevigen.
Oh ja, en m’n lijden wordt ook verzacht door mijn nieuwe speeltje. Nee, geen
levensgrote pop voor vunzige doeleinden, maar een
latest and
greatest sampler, Voor onze muziek denk ik wel
een aanvulling. Het is alleen een hels karwei om de hedendaagse apparatuur
zodanig te koppelen dat er een bevredigend resultaat uit rolt (LEES: het is
een kl…klus) Na dagen
van aansluiten, loskoppelen, koffie intappen,
aansluiten, schelden op de PC, handleiding 1 lezen, haren uittrekken,
loskoppelen, audioversterker opblazen,
handleiding 2 lezen, NOG harder schelden, krijg ik het na de derde
handleiding nu een BEETJE door. Alleen JAMMER dat ik handleiding vier nog
niet heb (de belangrijkste, want zo’n
midi-doos die alles voor je doet is handig, MITS
je weet hoe dat kreng werkt). Ik vind het altijd
geweldig om aan/op zoveel mogelijk knopjes te draaien/drukken, maar wanneer
er binaire codes ingevoerd moeten worden houdt het bij mij toch ECHT op?
Misschien een item voor Peter
Jackson: Lord of the
midi-ring: the search
for HEXA-codes!!! (hmmm,
verheug me nu al op de DVD).
Anyway, genoeg uit te vinden dus. Ik ben
inmiddels wel zo ver dat als ik op knopje 1 druk, er spontaan bij
mijn sampler (voor de kenners een AKAI Z8) het een en ander verspringt en er
ook nog geluid uit komt. Vaak ook nog de goeie
trouwens, maar nog niet altijd. In ieder geval voor knopje 2 en 3 geldt
hetzelfde. Three down, 50
to go.
Which
reminds me… Ik kan hier thuis knopjes blijven
programmeren, maar wat merken jullie daarvan? Helemaal NIETS,
tenminste de eerste weken nog niet.
MAAAAR, zodra Ron
terug is uit eehhhh Curaçao
toch? Gaan we flink aan de gang om teen en tander
te gaan opnemen. Tot die tijd, lijdt met ons mee, we zijn er nog steeds. Wat
zeg ik? Probeer ons maar ’s weg te krijgen.
++++++
:: Woensdag, 11 februari, Hans -
Hoogste tijd voor een update. De
reden voor onze afwezigheid is dat we aan het globetrotten waren
geslagen. Zo zit Ron op dit moment ergens in Plymouth, Engeland voor z'n
werk en ben ikzelf net terug uit Californië.
Mijn broer Frank woont al een tijdje in Los Angeles
en nodigde me uit om
langs te komen. Ja, en dan zeg je geen nee natuurlijk. Als in Nederland de
ijkoude regen tegen de ruiten striemt, dan is het vooruitzicht op een
vakantie onder de palmbomen van zonnig Californië wel heel
aantrekkelijk.
En het was een geweldige ervaring. Lekker
rondscheuren in Frank's Porsche Boxster door Los Angeles, Hollywood, Malibu en
Beverly Hills, maar zeker ook de reis met de Jeep dwars door de
Mohave-woestijn van Nevada en Arizona die uiteindelijk eindigde in een
stripclub in Las Vegas.
kortom, interessante reis.
Say no more...
Laten we het over Signs hebben. Deze week gaan we weer aan de slag. Ron
heeft een nieuw nummer geschreven dat alles in zich lijkt te hebben om een
nieuwe Signs-classic te worden. En we gaan verder met het uitwerken
van de nummers zodat we helemaal voorbereid zijn om op te gaan nemen.
Verder zijn we nog steeds bezig met een aantal interessante optredens, maar
helaas kunnen we er nog steeds niets concreets over zeggen. Behalve dat we
waarschijnlijk ook dit jaar op de Dag van de Muziek zullen spelen. De
preciese datum weet ik even niet, ik denk begin juni.
Tot zover. Dan ga ik nu fijn verder met het verwerken van een enorme jetlag.
++++++
:: Woensdag, 14 januari, Hans -Sommigen
van jullie zullen gemerkt hebben dat mijn link (zie vorige Blog) naar Ron's
Wango
Tango-site slechts leidde naar een lege pagina. Toevallig was Ron net
bezig met een verhuizing en een update van zijn site (en dat werd ook wel
eens tijd ;-)
Dus zodoende.Typisch geval van bad timing.
In ieder geval is de nieuwe site heel mooi geworden en lijkt het er op dat
alles nu werkt. Dus inclusief de multicolor strat.
Maar -nog veel belangrijker- de gehele Signs backcatalogue staat nu
ONLINE!
Alles wat wij van Signs ooit in ons -soms ietwat gestoorde- breinen haalden
en nodig
vonden om op te nemen is op de Wango Tango site terug te vinden. En dan
bedoel ik ook alles!
Bijzonder goed nieuws lijkt me, vooral voor degenen die al tijden geleden om
cd's vroegen en daar nu nog steeds tevergeefs op zitten te wachten.
Natuurlijk zijn het enigszins gecomprimeerde MP3's, maar het klinkt heel
behoorlijk, zeker ook gezien de primitieve technische omstandigheden
waaronder we dat alles hebben vast moeten leggen destijds.
Mocht iemand toch per sé de cd's willen hebben, neem dan opnieuw even
contact met mij of de een van de andere
Signtists.
Bovendien moet ik zeggen, dit archief is ook leuk voor mezelf. Eindelijk is alles
op een geordende manier terug te vinden. En te beluisteren. Sommige
dingen hoorde ik zelfs voor het eerst sinds jaren terug. Natuurlijk heb ik
alles wel ergens op een cd staan, maar ik ben vaak te lui om het op te
zoeken en luister zowieso zelden of nooit oude opnames terug.
En ja, wat zal ik er van zeggen? Sommige dingen zou ik nu...ehm... anders
doen, om het maar eufemistisch uit te drukken. En dan heb ik het uiteraard
alleen over mijn eigen bijdragen. 'I'd buy the guy a beer, but I wouldn't
loan him any money", zoals een van mijn favoriete schrijvers zijn eigen
artistieke 'ik' van vroeger omschreef.
Gelukkig vind ik een heleboel andere (gezamelijke) dingen nog steeds
geweldig, wonderschoon, gedurfd, ronduit waanzinnig en hier en daar zelfs enigszins...
ontroerend.
Maar trots ben ik op alles, eigenlijk.
En tegelijkertijd, dit alles beluisterend, krijg ik een enorme zin om
nieuwe dingen te gaan vastleggen. Iets wat we in de nabije toekomst
zeker ook zullen doen en waar we op dit moment al hard over
brainstormen. Binnenkort meer dus daarover.
Hoe dan ook, vanaf nu kan iedereen het 'oude werk' allemaal zelf beluisteren.
Voor het gemak heb ik hier de directe links naar de Signs-opnames:
Chimera (1989)
Square Circles (1990)
Privare Eyes (1991)
Je kunt ze natuurlijk ook gewoon via
www.wangotango.nl bezoeken.
Er staat verder ook nog genoeg interessants op, zou ik zeggen.
Check it out and have fun!
++++++
:: Woensdag, 7 januari, Hans -
Belofte maakt schuld. Aangezien ik al een
tijdje geleden beloofd had wat plaatjes te posten en om het nieuwe jaar goed te
beginnen:

1. Voor het eerst meedogenloos op de gevoelige plaat
vastgelegd: Ron's zangkunsten.
Op het inmiddels befaamde scheepsbandconcours werd het publiek dan
eindelijk getracteerd op de zoetgevooisde stemklanken van Ron. Over
wat hij nou precies zong lopen de meningen uiteen. Sommigen houden
het op Rammstein-achtige duitstalige one-liners, anderen op Hans Teeuwen
quotes. Indrukwekkend was het zeker!
Hulde!
(met dank aan Bockie en JP voor foto en bijschrift)
2. Omdat ie zo mooi is: Ron's zelfgemulticolorde strat.

Samen met Paul is Ron weken bezig geweest met
schuurmiddelen, lakbehandelingen, verfbaden, chemische bestrijdingsmiddelen
en wat al niet.
Maar het resultaat is er wel naar. Geloof me: het is echt heel mooi
geworden.
Ik heb het sterke vermoeden dat er binnenkort meer van de gitaar te zien
zal zijn op Ron's eigen Wango
Tango site.
3. Ja, en dit moet uiteindelijk de Signs-mobiel worden -als ik
Paul tenminste goed begrepen heb...

Een oude Mini waar uiteindelijk een monsterachtige 170 pk Calibra
motor ingezet gaat worden. Mmmm.
Als dat maar goed afloopt. We houden jullie vanzelfsprekend op de
hoogte.
4. En dan tenslotte het meest opmerkelijke nieuws: Wango Tango
krijgt eindelijk de erkenning die het verdient.

Niemand minder dan Jamai en zijn fans beslisten voor eens en voor altijd.
We kunnen niet wachten op de single.
P.S. Voor ik het vergeet: deze site heeft alweer een award gewonnen!
En niet zo maar een, neen, the 2003 AWARD OF TRIUMPH nog wel!

" You should consider this both a great honour and a testament
to your good taste and superior webdesign skills", schreven ze erbij.
Het is maar dat u het weet. Wij zijn er hoe dan ook blij mee.
BLOG 2003 Archief
BLOG 2005
++++++
|